“Renoma
nie zwalnia z szacunku.”
Jest taki typ lokalu, który ma pełno od lat.
Kolejka w weekend, rezerwacje pozajmowane, nazwa chodzi po mieście.
I wtedy w głowie właściciela pojawia się cichy demon:
“Spoko, i tak przyjdą”.
To jest moment, kiedy renoma zaczyna działać jak narkoza.
Znieczula na to, co gość naprawdę pamięta.
Bo uwaga, to jest ważne:
gość rzadko wychodzi dziś “bo ma ochotę”.
On wychodzi “bo chce sobie zrobić dobrze”.
I jak już wyda te 250-300 zł, to on nie chce czuć się jak petent na poczcie.
A “masówka na renomie” robi dokładnie to.
Nie celowo.
Po prostu z rozpędu.
Jak wygląda brak szacunku, który zabija powroty?To nie są wielkie afery.
To są mikrosygnały, które mózg czyta jak:
“Nie jesteś ważny. Jesteś kolejnym numerem.”
Przykłady z życia:
WejścieGość stoi, rozgląda się, czeka na kontakt.
Obsługa przechodzi obok jak przy witrynie w sklepie.
Nie trzeba witać jak króla.
Wystarczy zauważyć.
Czekanie“Za chwilę podejdę” bez “za ile”.
Czyli gość nie ma kontroli i wchodzi w tryb czuwania.
A tryb czuwania nie ma przyjemności.
Ma napięcie.
Ton rozmowyKelner mówi poprawnie, ale zimno.
Zero uważności, zero człowieka.
Jakby odczytywał scenariusz, ale bez roli gospodarza.
Obsługa przy stolikuGość prosi o coś prostego.
Woda, doprawienie, zamiana dodatku.
I dostaje minę: “serio teraz?”
To są rzeczy, które robią “niesmak”.
Nie kulinarny.
Emocjonalny.
Dlaczego to jest tak niebezpieczne dla lokalu “z renomą”?Bo renoma działa jak filtr.
Gość ma większe oczekiwania.
I jeśli dostaje chłód, to odczuwa to podwójnie.
To jest jak różnica między:
“średnio w randomowej knajpie”
a
“średnio w miejscu, które wszyscy polecają”.
W drugim przypadku gość wychodzi z myślą:
“to ja czegoś nie rozumiem, czy oni są po prostu bezczelni?”
I wtedy dzieje się najgorsze:
on nie idzie pisać hejta.
On po prostu nie wraca.
I jeszcze powie znajomym:
“Jedzenie spoko, ale klimat taki, jakbyś im przeszkadzał”.
To jest zdanie, które zabija miesiącami.
Największa pułapka masówkiMasówka nie zabija smaku.
Masówka zabija poczucie bycia widzianym.
W tłumie łatwo przejść na autopilot:
stolik, zamówienie, wydanie, rachunek.
Poprawnie, szybko, bez emocji.
A gość nie wychodzi do restauracji po poprawność.
Po poprawność to on idzie do sklepu po bułki.
On wychodzi po:
ulgę
spokój
bycie zaopiekowanym
uczucie, że “to był dobry wybór”.
I teraz najlepsze:
to wszystko kosztuje mniej niż nowe danie w karcie.
To kosztuje jedno zdanie.
Jedno spojrzenie.
Jedno “widzę cię”.
Co powinno być standardem w lokalu, który ma renomę?Nie show.
Nie sztuczny uśmiech.
Tylko rola gospodarza nawet wtedy, gdy jest ogień.
Prosty przykład:
Gość czeka na wejściu.
Kelner tylko przechodzi.
I wystarczy:
“Cześć, widzę Was. Daj mi minutę i biorę Was. Zrobię miejsce.”
To jest szacunek.
To jest sygnał:
“Ty tu jesteś ważny, nawet jak mamy ogień.”
PuentaRenoma przyciąga pierwszy raz.
Szacunek robi drugi raz.
I teraz pytanie, takie uczciwe:
Czy u Ciebie zespół ma czas i nawyk, żeby zauważyć gościa, czy jedzie już na autopilocie “i tak przyjdą”? 👀🍽️
Może tego
chcesz spróbować?
Pick Eat Up
Jesteśmy z Polski
Poczytasz na fb
Twój biznes + PEU = Współpraca
Wszystkie Artykuły od Nas
Twój Biznes + PEU.app = Współpraca
Wszystkie artykuły
od Nas
Jesteśmy z Polski
